Listopad to czas kampanii społecznej Movember, skupiającej uwagę na zdrowiu mężczyzn. Z tej okazji serwis InterviewMe przygotował raport analizujący kondycję psychiczną pracujących panów oraz bariery, z jakimi się mierzą.
Choć problem dotyka bezpośrednio relacji w zespołach, ma również wymiar makroekonomiczny — przemilczane kryzysy, spadek efektywności i fala rezygnacji z pracy stają się realnym obciążeniem dla polskiej gospodarki i rynku pracy. Wyniki wskazują jednak na silne tabu organizacyjne: zdaniem 63% respondentów mężczyzna przyznający się do kryzysu ryzykuje utratę pozycji, zaufania lub awansu.
Szkodliwe stereotypy hamują sięganie po pomoc
Gdy zapytano respondentów o powody, które najbardziej zniechęcają znanych im mężczyzn do szukania pomocy w kryzysie psychicznym, najczęściej wskazywano:
- Przekonanie, że mężczyzna musi ze wszystkim poradzić sobie sam — 53%
- Strach przed przypięciem łatki „słabego” — 52%
- Obawa, że zaszkodzi to karierze — 22%
- Brak wiedzy, do kogo zgłosić się po pomoc — 14%
- Wysoki koszt profesjonalnej pomocy — 12%
Zaledwie 5% badanych wskazało, że znani im mężczyźni nie mają żadnych oporów przed sięganiem po pomoc specjalisty.
„To błędne koło. Mężczyzna może potrzebować pomocy, ale jednocześnie obawiać się, że prosząc o nią, zostanie uznany za słabego — tymczasem osłabia go właśnie brak wsparcia i pogłębiający się problem. A jeśli dodatkowo martwi się o swoją pozycję zawodową, łatwiej mu przemilczeć problem niż ryzykować negatywną reakcję kolegów z pracy. Dlatego tak ważne jest, by szukanie wsparcia było traktowane jako naturalny sposób dbania o zdrowie, a nie powód do wstydu” — komentuje Żaneta Spadło, autorka raportu i ekspertka InterviewMe.
Ryzyko rotacji i brak wiary w reakcję pracodawcy
Problem przekłada się bezpośrednio na funkcjonowanie przedsiębiorstw i retencję talentów. Z ankiety przeprowadzonej wśród pracujących Polaków wynika, że zaledwie 27% spodziewa się zrozumienia i realnego wsparcia ze strony firmy w sytuacji zgłoszenia kryzysu przez mężczyznę. Pozostałe 73% przewiduje chłodne przyjęcie:
- 33% uważa, że firma formalnie zaakceptuje prośbę o urlop lub wsparcie, ale spotka się ona z niechęcią lub ocenianiem,
- 26% przewiduje zbagatelizowanie sprawy,
- 14% sądzi, że przełoży się to negatywnie na ocenę pracowniczą.
Mechanizmy radzenia sobie z presją: zamykanie się w sobie zamiast dialogu
Gdy zatrudnieni doświadczają przeciążenia, rzadko sięgają po rozwiązania systemowe. Zapytani o zachowania mężczyzn w ich otoczeniu zawodowym, ankietowani najczęściej wskazywali:
- Wycofywanie się z relacji w zespole i zamykanie się w sobie — 42%
- Odreagowywanie po pracy (np. przez używki lub ryzykowne zachowania) — 35%
- Rozdrażnienie, wybuchy gniewu lub cynizm — 33%
- Uciekanie w pracę, nadgodziny i branie na siebie kolejnych zadań — 29%
Jednocześnie zaledwie 3% badanych zaobserwowało, że pracujący mężczyźni otwarcie szukają wsparcia w firmie lub u specjalisty.
Mężczyźni potwierdzają skalę problemu
Deklaracje te w pełni potwierdzają wnioski z odrębnej ankiety przeprowadzonej wyłącznie wśród 300 pracujących mężczyzn. Aż 93% z nich przyznało, że odczuwa presję, by „zacisnąć zęby” i radzić sobie samemu. Dodatkowo 63% panów potwierdziło, że zdarzyło im się ukrywać problemy psychiczne przed współpracownikami lub szefem, a tylko 30% czułoby się komfortowo, mówiąc o kryzysie przełożonemu. Kosztem tej presji staje się utrata kadr: 68% ankietowanych mężczyzn rozważało odejście z pracy z powodu jej wpływu na zdrowie psychiczne, z czego 35% ostatecznie podjęło tę decyzję.
Pełny raport dostępny jest pod adresem: https://interviewme.pl/blog/zdrowie-psychiczne-mezczyzn-w-pracy-badanie.
